Semana do monográfico

Moi booas xente!! Esta semana tivemos a semana do monográfico, na que non tivemos clase cos nosos profesores habituais pero si con outros dos cales aprendimos moito e cousas diferentes as que estamos acostumados.

A maioría da semana dedicamola a aprender bailes como a bachata, merengue e salsa, aínda que estivemos balianado outros tipos de bailes como baile galego e danzas do mundo, e ata incluso outros estilos totalmente diferentes como funky ou hip-hop.

Os primeiros días estábamos algo tímido a hora de bailar pero pouco a pouco fumos perdendo esa timidez e soltándonos máis e disfrutando da experiencia.

Algúns dos profes que nos ensinaban estos bailes son grandes profesionais destes estilos como Jandro e Magali, que están sétimos no mundo na modalidade de bailes de salón.

O resto de profes eran rapaces que coma nos estudaron tsafd e facía pouco que tiñan o título e agora adicanse a dar clase de isto, a vez que o compaxinan con outros estudos como o inef.

A verdade é que me gustou moito poder ter a oportunidade de poder aprender algo novo e diferente. 

Por todo isto podo concluir dincindo que a experiencia que me levo desta semana do monográfico e moi boa e espero poder disfrutala igual de ben para o ano.

Estes son uns vídeos nosos balaindo hip-hop, dunha coreografía que fixemos. 

E aquí estos dous profesionais Jandro e Magali

O Rugby

Hoxe falarei sobre o Rugby, deporte que estamos empezando a ver nesta avialiación.Explicarei un pouco en que consiste este deporte.

O rugby é un xogo de evasión, no que o obxectivo é marcar máis puntos que o equipo contrario durante os 80 minutos que dura un partido.

O partido de rugby, en xeral ten dous tempos de 40 minutos separados por un intervalo de 10 minutos.

O núerero de xogadores é de quince por cada equipo, na modalidade rugby XV, aúnque existen rugby a 13, e rugby seven(7).


 Terreo de xogo

Puntuación

En Rugby os tantos coñecense como ensaios. Os ensaios conséguense cando traspasamos a linea de fondo do equipo contrario.
Cada ensaio ten un valor de 5 puntos.
Cando marcamos un ensaio temos a oportunidade de realizar unha trasformación, que consiste en pegarlle unha patada ao balón para que pase entre os paus da porteria.

O placaje

Como todos os elementos que compoñen o rugby, este é o que máis especificacións posúe, polo seu alto grao de perigo. Este perigo apréciase para as persoas que non teñen o concepto de placar ben desenvolvido.

Legalmente e segundo especifica o regulamento de Rugby, é legal placar dos hombros cara abaixo, aínda que o máis efectivo é placar da cintura cara abaixo, é o máis efectivo.

Cando somos placados: Debemos soltar o balón, deixándoo mirando cara ao noso campo.

Cando placamos: Debemos soltar á persoa que placamos e apartarnos do chan.

Cando se produce un placaje o balón queda disputado no chan polos dous equipos, isto chámase tecnicamente un ruck, o cal explicaremos a continuación.
  
O ruck

Como xa vimos antes o Ruck prodúcese cando o balón tras un placaje, queda disputado no chan polos dous equipos.
Un ruck é unha fase do xogo onde un ou máis xogadores de cada equipo, que están sobre os seus pés, en contacto físico, agrúpanse ao redor da pelota que está no chan.

A touche ou saque de banda

A touche prodúcese cando o balón sae de banda. Realízase montando "plataformas", estas plataformas constan de tres persoas: Dous levantadores e un saltador.
O balón será posto en xogo por un participante do equipo ao que se lle conceda o saque de banda. Cando o balón é recibido polo saltador, destacamos a cuestion de que o balon será disputado por ambos os equipos, este pasará o balón ou non,  a un dos seus compañeiros que estarán a esperas de recibir o mesmo.

Está terminantemente prohibido tocar as plataformas se inda están formadas unha vez posto o balón en xogo, é dicir, non podo placar a unha plataforma se esta decide manter o balón, debo de esperar a que o compañeiro que está no aire toque o chan.

A melé

A melé é un aspecto técnico do rugby que se produce cando se comete unha falta en calquera parte do campo de xogo.
A melé está conformada por 8 xogadores de cada equipo no que queremos conseguir a posesión do balón do mesmo xeito que no ruck.

A viraxe en crol

Olaa de novo !! Pois hoxe falarei un pouco sobre o viraxe de crol, o cal empezmos a practicar fai pouco na piscina. A verdade é que un pouco complicado e a non todos nos sae moi ben pero bueno o que nos interesa é a sua técnica, así que paso a explicar un pouco este viraxe.

Dividiremos o viraxe en varias fases: aproximación, xiro ou viraxe, toque, despegamento ou impulso, deslizamiento e propulsión cara á superficie.

Aproximación: Cando a cabeza do nadador este ao redor de 2 a 3 metros da parede da piscina,, inicia a última tracción, neste caso coa man dereita. A man esquerda continúa impulsando atrás, mentres el mira adiante, á parede.
O nadador mira á parede e toma a decisión de virar e en lugar de recuperar a man esquerda detena ao seu costado e continúa a tracción atrás coa man dereita. Os pés empezan a subir xuntos en preparación a executar un lixeiro.

Xiro ou viraxe: A cabeza é lanzada cara abaixo por flexión do pescozo. As palmas de ambas as mans viraranse de forma que miren cara abaixo; as pernas e os pés permanecen unidos cas rodillas dobradas.O corpo perde a súa aliñación recta a medida que a cabeza continúa cara abaixo e o tronco flexiona.Os pés son batidos cara abaixo e deben axudar a impulsar as cadeiras cara arriba.
A parte dianteira do corpo continúa dobrándose polas cadeiras. A resistencia creada neste punto pola cabeza e o corpo tende a deter a inercia da parte superior do tronco. A inercia cara adiante da parte inferior do tronco e das pernas non resulta tan afectada por esta resistencia, continuando o seu movemento cara adiante e por encima da parte superior do tronco.
A medida que as cadeiras pasan por encima da cabeza, a man esquerda continúa impulsando a auga cara á cabeza. A man dereita, coa palma mirando cara a dentro, actúa de timón, cun movemento lixeiramente circular para facer virar o corpo do nadador sobre o seu eixo lonxitudinal. Os pés non pasan directamente encima da cabeza, senón lixeiramente á dereita da liña media do corpo.
Cando os pés están completamente fora da auga, as pernas recóllense e son lanzadas atrás, cara á parede, mentres as mans acaban a súa acción de dirección. O nadador debe conscientemente virar a súa cabeza e os seus hombros e tentar, sen romper o ritmo do movemento, volverse sobre o costado.

Toque: A viraxe do nadador queda completado e debe situar o corpo en posición para a impulsión desde a parede. As mans, a medida que empezan a ir adiante, case se tocan. Continúa virando o corpo a efectos de situarse sobre o costado.

Despegamento ou impulso: Mentres as pernas empezan a impulsar adiante por medio da extensión das rodillas, os brazos seguen estirándose. O impulso na parede deberá ser potente e explosiva no plano horizontal e nunca inclinarse cara arriba ou cara abaixo.O impulso deberase relizar unha vez que os brazos se xuntan, é dicir realizase a acción de primeiro xuntar e logo impulsar.

Deslizamiento: Os hombros están case completamente a nivel cando ten lugar a impulsión final das pernas. Os brazos ténsanse cara adiante, coa cabeza entre eles, creando unha posición hidrodinámica. A espalda está recta e as pernas e pés están xunto e estendidos.

Propulsión cara á superficie: O nadador debe levantar a cabeza para contribuír a elevarse á superficie. Si se atopa a demasiada profundidade, pode verse obrigado a bater unha ou dúas veces para axudarse a remontar á superficie. Se está a unha profundidade correcta, pode empezar en forma conxunta a bater e a traccionar. Na actualidade o nadador realiza dous batidos de mariposa mentres mantén os seus brazos estirados ata que chega á superficie.
Pode respirar no primeiro movemento de brazos á saída de viraxe (esta técnica é especialmente conveniente nas carreiras de fondo) ou pode executar dous brazadas antes de respirar (como o fai en velocidade).

Aquí queda un vídeo de como se realiza un viraxe en crol.

Natación para bebés

A práctica da natación con bebés é adecuada para que estes adáptense á auga, non debemos esquecer que pasan 9 meses flotando no líquido amniótico, por tanto é un medio natural para eles.

Pero temos que saber, que non son clases para que o bebé aprenda a nadar, pois esta habilidade adquírena os nenos de entre 4 e 5 anos de idade. Son clases para xogar co bebé dentro da auga. Realizar distintos movementos, adquirir habilidades, e o máis importante divertirse e gozar con mamá ou papá do medio acuático.

• Beneficios que achega a natación aos bebés:

- Desenvolvemento psicomotor: O bebé que aínda non camiña atopa na auga a posibilidade de moverse tridimensionalmente, sendo moito maior a liberdade e continuidade de movementos. Dende moi pequenos  comezan a ter nocións de desprazamento e distancia dunha gran riqueza e sensibilidade, o que redundará nunha maior coordinación motriz.

 - Fortalecemento do sistema cardiorrespiratorio: A natación fortalece o corazón e os pulmóns. Debido ao traballo respiratorio que se realiza na auga auméntase a eficiencia na oxigenación e traslado do sangue.

  - Axuda ao sistema inmunolóxico.

  - Aumenta o coeficiente intelectual: Está demostrado que os bebés que fixeron natación nos 2 primeiros anos de vida desenvolven unha percepción maior do mundo que os rodea, co que xa están a aprender a ser máis creativos e observadores. A auga estimula a capacidade de xogo do neno e este feito repercutirá moi positivamente en aprendizaxes futuras.

 - Mellora e fortalece a relación afectiva e cognitiva entre bebé-mamá-papá: A realización dun programa acuático para un bebé levaralle, xunto cos seus papás a compartir situacións ricas e profundas que non sucederán doutra forma pois se van a xuntar as reaccións innatas e instintivas do bebé coas propias vivencias que xera a práctica da natación, que sen dúbida axudasen ao coñecemento mutuo, alimentando o amor e orgullo de mamá e papá.

 - Inicia a socialización sen traumas nun ambiente lúdico e recreativo: Desenvolvéndose como persoas e a súa contorna dunha forma natural. A convivencia na piscina con outros nenos axudaranlle a relacionarse mellor, ademais de que aprenderá a compartir e realizar actividades xunto a outras persoas. O neno adquire mais confianza para comunicarse e desenvolverse en grupo, xa que estará en constante contacto con instrutores e nenos.

- Desenvolve as habilidades vitais de supervivencia. Un exemplo diso é o aprender a virarse sobre as súas costas e flotar ante unha caída á auga.

- Axuda ao bebé a relaxarse.

- Axuda ao bebé a sentirse máis seguro.

• Idade do neno e os seus horarios:

É recomendable esperar ata os 3-4 meses de vida, para levar ao bebé á piscina.Podense empezar as clases cando os pais se sintan senguros pero deben de ter en conta que a partir dos 8 ó 9 meses o bebé perderá algúns reflexos innatos moi importantes que sen dúbida serán moi útiles. Por iso os bebés menores dun ano
adáptanse á auga máis rapidamente que os nenos maiores. O medo á auga adquírese conforme o neno vai crecendo; mentres máis tempo estea apartado da auga, probablemente desenvolverá sentimentos de desconfianza e ata fobia, que posteriormente dificultarán en moitos dos casos, a aprendizaxe da natación.

A elección do horario, como outras moitas cousas, elixirao o propio bebé. Deberá ser a unha hora na que non terá que durmir nin comer. Isto é importante para que as sesións de natación non perturben o ritmo diario habitual.

Outra cousa que se deberá ter en conta é o tempo que o pequeno permanecerá na auga da piscina. As primeiras sesións serán curtas e poderán ir aumentando progresivamente ata os 20 minutos como máximo. De todos os xeitos xa se dixo que será o propio bebé quen marque este tipo de pauta, se vemos que ten frío, está incómodo ou chora demasiado debese quitar da piscina.

Saída de crol, mariposa e braza

O pasado luns estivemos na piscina prácticando a saída de crol, mariposa e braza ,así que hoxe farei un breve resumo de como se realiza esta saída.

As fases das que consta unha saída de agarre son: Posición de preparados, tirón, impulso, voo, entrada, deslizamiento e propulsión e saída á superficie.

Cada un do tres estilos, crol, braza emariposa, teñen unha forma distinta de deslizarse baixa a auga despois do salto ata que emerxen á superficie para nadar.

Imos agora ver os movementos:

1.Preparados: 

Corpo flexionado cara a adiante. As mans no bordo anterior do poyete, podendo estar por dentro ou por fóra dos pés.
Os pés están separados á anchura da cadeira e os seus dedos agarrados firmemente ao bordo.
A cabeza atópase de maneira que o nadador observe o bordo da piscina por baixo do poyete de saída.

2.Tirón ou desequilibrio:

 Ao ouvir o sinal o nadador flexiona os seus brazos, á vez que se empuxa coas mans en forma de tirón contra a plataforma de saída, todo o corpo vai cara adiante, nese momento o nadador empeza a caer cara á auga.

3.Impulso ou Despegamento: 

O nadador solta o bordo frontal da plataforma de saída inmediatamente despois de que o corpo empeza a desprazarse cara a adiante, cos xeonllos flexionadas.
Despois de soltar as mans do poyete, os brazos esténdense cara a adiante seguindo un camiño semicircular. Os brazos se flexionan rapidamente durante a primeira metade do movemento ao levalos desde abaixo até a parte inferior da barbilla.
Este é o momento en que se estenden as pernas para impulsar o corpo lonxe da plataforma de saída. Os brazos esténdense cara a adiante e cara abaixo no momento de abandonar a plataforma ata que apunten ao lugar por onde o nadador desexa entrar na auga. A cabeza segue o movemento dos brazos, mirando cara abaixo ao estendelos nesta dirección cando abandonan a plataforma de saída.  As cabezas dos nadadores deben arrincar cara abaixo en dirección ao auga antes de que os pés abandonen a plataforma.

5.Voo:

Despois de abandonar a plataforma de saída, o nadador desprázase polo aire co tronco estendido. Os brazos mantéñense case perpendiculares á auga e as pernas elévanse aliñándose co tronco para efectuar unha entrada hidrodinámica.

6.Entrada: 

Débese tentar que todo o corpo entre na auga a través dun "buraco" imaxinario feito polas mans. O corpo entra na auga en posición hidrodinámica cos brazos xuntos e estendidos. A cabeza colócase cara abaixo entre os brazos. As pernas están completamente estendidas e xuntas e os pés esténdense en punta cara atrás.

7. Deslizamiento: 

Inmediatamente despois de que os brazos, cabeza e parte do tronco entran na auga, prodúcese un cambio de dirección. Isto conséguese levantando as mans cara á superficie e cun golpe cara abaixo coas pernas nun movemento parecido á patada de delfín.

Comezamos de novo !

Boas !! Despois dunhas semaniñas de descanso voltamos de novo.

Logo de unha primeira avaliación na que aprendín moitas cousas e me serviu de moita axuda para coñecer novos deportes dos que antes apenas coñecía, agora comeza a segunda avaliación na que espero seguir aprendendo moito máis para que pouco a pouco me vaia formando como técnica deportiva. Por suposto seguirei compartindo con vos todo o que vaia realizando e aprendendo nas clases.

Este venres foi a primeira clase que tivemos despois das vacacións de nadal, estivemos falando das cousas que realizaremos nesta segunda avaliación. Estes son algúns dos contidos que iremos vendo ao longo do trimestre:

Ás habilidades acuáticas 

Métodoloxía da natación

Indice

- Habilidades básicas:

• Flotación
• Respiración
• Propulsión

- Fases do aprendizaxe:

• Iniciación. Familiarización co medio acuático.
• Perfecionamento.
• Entrenamento
• Etapas de aprendizaxe e indade.
• A comunicación da información nas diferentes etapas.
• O feedback ou retroinformación. 

O venres tamén fumos as pistas a practicar os lanzamentos, xa que nas próximas semanas cada un de nos relizara varias sesións para explicar o resto de compañeiros un lanzamento, ben sexa peso,disco,martelo ou jabalina.Unha nova forma de aprender mediante os nosos compañeiros, que pode resultar moi divertida e positiva.

O estilo Mariposa

Ola bloggeiros !! Hoxe imos deixar un pouco de lado os saltos e imos falar sobre un dos estilos máis complexos da natación , o estilo mariposa.

Vou comezar a explicar un pouco este estilo e a sua técnica.

O estilo mariposa, aseméllase ao estilo crol en que os brazos e as pernas móvense de forma similar, coa diferenza de que ambos os trazados se moven simultaneamente.

O batido de mariposa ou batido de delfín é o máis rápido dos catro estilos.Chámaselle batido de delfín  porque o movemento parécese ao dos delfíns. 

Posición do corpo:

Pódense identificar tres posición que o corpo adopta durante cada ciclo e que xogan un papel importante na redución da resistencia ao avance.

- O corpo do nadador debería estar o máis nivelado posible durante as fases máis propulsoras da brazada, é dicir durante o varrido cara a dentro e o barrido ascendente.

- As cadeiras deberían desprazarse cara arriba e cara a adiante a través da superficie durante o primeiro batido descendente.

- A potencia da segunda patada non debería ser tan importante que empuxase as cadeiras do nadador sobre a superficie. Isto afectaría ao recobro dos brazos. Os movementos ascendentes e descendentes do corpo do nadador non deberían ser esaxerados.

A coordinación:

Brazos - Pernas

 -Primeira patada descendente: O batido descendente da primeira patada debería comezar xusto no momento en que as mans entran na auga. O batido descendente continúa durante o varrido cara a fóra e debería completarse xusto antes de efectuar o agarre.

 

- Primeiro batido ascendente: O seguinte batido ascendente ten lugar durante o varrido dos brazos cara a dentro. Este movemento axuda a mellorar a hidrodinámica corporal durante esta fase propulsora da acción de brazos mentres se preparan as pernas para realizar o seguinte batido descendente.

- Segunda patada descendente: O batido descendente da segunda patada debería executarse á vez que o varrido ascendente dos brazos.

- Segundo batido ascendente: O seguinte batido ascendente ten lugar durante o recobro dos brazos. Esta acción realiza as mesmas funcións que o batido ascendente da primeira patada.
Leva as pernas cara arriba preto da superficie para colocar o corpo plano no momento en que nadador se está desacelerando. Tamén coloca as pernas en posición para executar o batido descendente da seguinte patada.

Acción de pernas:

O batido de  mariposa consiste nun batido cara abaixo ou descendente e outro batido cara arriba ou ascendente. Hai dous batidos de pernas cara abaixo por cada brazada, é dicir, por cada brazada de mariposa danse dous batidos de pés. O primeiro batido ocorre cando entran os brazos na auga; e o segundo, cando as mans empuxan cara atrás na fase de empuxe da brazada.

Acción de brazos:

A acción de brazos , pódese describir como unha acción simultánea dos brazos de crol cuxas fases constan de tres varridos diagonais e un recobro. Os varridos utilizados son o varrido cara a fóra, incluíndo a entrada e o agarre, o varrido cara a dentro e o varrido ascendente.

A respiración:

 

A  inspiración se realza antes de que as mans saian da auga e a cabeza debe baixar antes de que as mans entren na auga.

Saída:

As fases das que consta unha saída de agarre son: Posición de preparados, tirón, impulso, voo, entrada, deslizamiento e propulsión e saída á superficie.

Unha saída estará completada cando o nadador empece a nadar sobre a superficie da auga.

Para rematar deixo un vídeo dun grande;  Michael Phelps