Natación para bebés

A práctica da natación con bebés é adecuada para que estes adáptense á auga, non debemos esquecer que pasan 9 meses flotando no líquido amniótico, por tanto é un medio natural para eles.

Pero temos que saber, que non son clases para que o bebé aprenda a nadar, pois esta habilidade adquírena os nenos de entre 4 e 5 anos de idade. Son clases para xogar co bebé dentro da auga. Realizar distintos movementos, adquirir habilidades, e o máis importante divertirse e gozar con mamá ou papá do medio acuático.

• Beneficios que achega a natación aos bebés:

- Desenvolvemento psicomotor: O bebé que aínda non camiña atopa na auga a posibilidade de moverse tridimensionalmente, sendo moito maior a liberdade e continuidade de movementos. Dende moi pequenos  comezan a ter nocións de desprazamento e distancia dunha gran riqueza e sensibilidade, o que redundará nunha maior coordinación motriz.

 - Fortalecemento do sistema cardiorrespiratorio: A natación fortalece o corazón e os pulmóns. Debido ao traballo respiratorio que se realiza na auga auméntase a eficiencia na oxigenación e traslado do sangue.

  - Axuda ao sistema inmunolóxico.

  - Aumenta o coeficiente intelectual: Está demostrado que os bebés que fixeron natación nos 2 primeiros anos de vida desenvolven unha percepción maior do mundo que os rodea, co que xa están a aprender a ser máis creativos e observadores. A auga estimula a capacidade de xogo do neno e este feito repercutirá moi positivamente en aprendizaxes futuras.

 - Mellora e fortalece a relación afectiva e cognitiva entre bebé-mamá-papá: A realización dun programa acuático para un bebé levaralle, xunto cos seus papás a compartir situacións ricas e profundas que non sucederán doutra forma pois se van a xuntar as reaccións innatas e instintivas do bebé coas propias vivencias que xera a práctica da natación, que sen dúbida axudasen ao coñecemento mutuo, alimentando o amor e orgullo de mamá e papá.

 - Inicia a socialización sen traumas nun ambiente lúdico e recreativo: Desenvolvéndose como persoas e a súa contorna dunha forma natural. A convivencia na piscina con outros nenos axudaranlle a relacionarse mellor, ademais de que aprenderá a compartir e realizar actividades xunto a outras persoas. O neno adquire mais confianza para comunicarse e desenvolverse en grupo, xa que estará en constante contacto con instrutores e nenos.

- Desenvolve as habilidades vitais de supervivencia. Un exemplo diso é o aprender a virarse sobre as súas costas e flotar ante unha caída á auga.

- Axuda ao bebé a relaxarse.

- Axuda ao bebé a sentirse máis seguro.

• Idade do neno e os seus horarios:

É recomendable esperar ata os 3-4 meses de vida, para levar ao bebé á piscina.Podense empezar as clases cando os pais se sintan senguros pero deben de ter en conta que a partir dos 8 ó 9 meses o bebé perderá algúns reflexos innatos moi importantes que sen dúbida serán moi útiles. Por iso os bebés menores dun ano
adáptanse á auga máis rapidamente que os nenos maiores. O medo á auga adquírese conforme o neno vai crecendo; mentres máis tempo estea apartado da auga, probablemente desenvolverá sentimentos de desconfianza e ata fobia, que posteriormente dificultarán en moitos dos casos, a aprendizaxe da natación.

A elección do horario, como outras moitas cousas, elixirao o propio bebé. Deberá ser a unha hora na que non terá que durmir nin comer. Isto é importante para que as sesións de natación non perturben o ritmo diario habitual.

Outra cousa que se deberá ter en conta é o tempo que o pequeno permanecerá na auga da piscina. As primeiras sesións serán curtas e poderán ir aumentando progresivamente ata os 20 minutos como máximo. De todos os xeitos xa se dixo que será o propio bebé quen marque este tipo de pauta, se vemos que ten frío, está incómodo ou chora demasiado debese quitar da piscina.

Saída de crol, mariposa e braza

O pasado luns estivemos na piscina prácticando a saída de crol, mariposa e braza ,así que hoxe farei un breve resumo de como se realiza esta saída.

As fases das que consta unha saída de agarre son: Posición de preparados, tirón, impulso, voo, entrada, deslizamiento e propulsión e saída á superficie.

Cada un do tres estilos, crol, braza emariposa, teñen unha forma distinta de deslizarse baixa a auga despois do salto ata que emerxen á superficie para nadar.

Imos agora ver os movementos:

1.Preparados: 

Corpo flexionado cara a adiante. As mans no bordo anterior do poyete, podendo estar por dentro ou por fóra dos pés.
Os pés están separados á anchura da cadeira e os seus dedos agarrados firmemente ao bordo.
A cabeza atópase de maneira que o nadador observe o bordo da piscina por baixo do poyete de saída.

2.Tirón ou desequilibrio:

 Ao ouvir o sinal o nadador flexiona os seus brazos, á vez que se empuxa coas mans en forma de tirón contra a plataforma de saída, todo o corpo vai cara adiante, nese momento o nadador empeza a caer cara á auga.

3.Impulso ou Despegamento: 

O nadador solta o bordo frontal da plataforma de saída inmediatamente despois de que o corpo empeza a desprazarse cara a adiante, cos xeonllos flexionadas.
Despois de soltar as mans do poyete, os brazos esténdense cara a adiante seguindo un camiño semicircular. Os brazos se flexionan rapidamente durante a primeira metade do movemento ao levalos desde abaixo até a parte inferior da barbilla.
Este é o momento en que se estenden as pernas para impulsar o corpo lonxe da plataforma de saída. Os brazos esténdense cara a adiante e cara abaixo no momento de abandonar a plataforma ata que apunten ao lugar por onde o nadador desexa entrar na auga. A cabeza segue o movemento dos brazos, mirando cara abaixo ao estendelos nesta dirección cando abandonan a plataforma de saída.  As cabezas dos nadadores deben arrincar cara abaixo en dirección ao auga antes de que os pés abandonen a plataforma.

5.Voo:

Despois de abandonar a plataforma de saída, o nadador desprázase polo aire co tronco estendido. Os brazos mantéñense case perpendiculares á auga e as pernas elévanse aliñándose co tronco para efectuar unha entrada hidrodinámica.

6.Entrada: 

Débese tentar que todo o corpo entre na auga a través dun "buraco" imaxinario feito polas mans. O corpo entra na auga en posición hidrodinámica cos brazos xuntos e estendidos. A cabeza colócase cara abaixo entre os brazos. As pernas están completamente estendidas e xuntas e os pés esténdense en punta cara atrás.

7. Deslizamiento: 

Inmediatamente despois de que os brazos, cabeza e parte do tronco entran na auga, prodúcese un cambio de dirección. Isto conséguese levantando as mans cara á superficie e cun golpe cara abaixo coas pernas nun movemento parecido á patada de delfín.

Comezamos de novo !

Boas !! Despois dunhas semaniñas de descanso voltamos de novo.

Logo de unha primeira avaliación na que aprendín moitas cousas e me serviu de moita axuda para coñecer novos deportes dos que antes apenas coñecía, agora comeza a segunda avaliación na que espero seguir aprendendo moito máis para que pouco a pouco me vaia formando como técnica deportiva. Por suposto seguirei compartindo con vos todo o que vaia realizando e aprendendo nas clases.

Este venres foi a primeira clase que tivemos despois das vacacións de nadal, estivemos falando das cousas que realizaremos nesta segunda avaliación. Estes son algúns dos contidos que iremos vendo ao longo do trimestre:

Ás habilidades acuáticas 

Métodoloxía da natación

Indice

- Habilidades básicas:

• Flotación
• Respiración
• Propulsión

- Fases do aprendizaxe:

• Iniciación. Familiarización co medio acuático.
• Perfecionamento.
• Entrenamento
• Etapas de aprendizaxe e indade.
• A comunicación da información nas diferentes etapas.
• O feedback ou retroinformación. 

O venres tamén fumos as pistas a practicar os lanzamentos, xa que nas próximas semanas cada un de nos relizara varias sesións para explicar o resto de compañeiros un lanzamento, ben sexa peso,disco,martelo ou jabalina.Unha nova forma de aprender mediante os nosos compañeiros, que pode resultar moi divertida e positiva.

O estilo Mariposa

Ola bloggeiros !! Hoxe imos deixar un pouco de lado os saltos e imos falar sobre un dos estilos máis complexos da natación , o estilo mariposa.

Vou comezar a explicar un pouco este estilo e a sua técnica.

O estilo mariposa, aseméllase ao estilo crol en que os brazos e as pernas móvense de forma similar, coa diferenza de que ambos os trazados se moven simultaneamente.

O batido de mariposa ou batido de delfín é o máis rápido dos catro estilos.Chámaselle batido de delfín  porque o movemento parécese ao dos delfíns. 

Posición do corpo:

Pódense identificar tres posición que o corpo adopta durante cada ciclo e que xogan un papel importante na redución da resistencia ao avance.

- O corpo do nadador debería estar o máis nivelado posible durante as fases máis propulsoras da brazada, é dicir durante o varrido cara a dentro e o barrido ascendente.

- As cadeiras deberían desprazarse cara arriba e cara a adiante a través da superficie durante o primeiro batido descendente.

- A potencia da segunda patada non debería ser tan importante que empuxase as cadeiras do nadador sobre a superficie. Isto afectaría ao recobro dos brazos. Os movementos ascendentes e descendentes do corpo do nadador non deberían ser esaxerados.

A coordinación:

Brazos - Pernas

 -Primeira patada descendente: O batido descendente da primeira patada debería comezar xusto no momento en que as mans entran na auga. O batido descendente continúa durante o varrido cara a fóra e debería completarse xusto antes de efectuar o agarre.

 

- Primeiro batido ascendente: O seguinte batido ascendente ten lugar durante o varrido dos brazos cara a dentro. Este movemento axuda a mellorar a hidrodinámica corporal durante esta fase propulsora da acción de brazos mentres se preparan as pernas para realizar o seguinte batido descendente.

- Segunda patada descendente: O batido descendente da segunda patada debería executarse á vez que o varrido ascendente dos brazos.

- Segundo batido ascendente: O seguinte batido ascendente ten lugar durante o recobro dos brazos. Esta acción realiza as mesmas funcións que o batido ascendente da primeira patada.
Leva as pernas cara arriba preto da superficie para colocar o corpo plano no momento en que nadador se está desacelerando. Tamén coloca as pernas en posición para executar o batido descendente da seguinte patada.

Acción de pernas:

O batido de  mariposa consiste nun batido cara abaixo ou descendente e outro batido cara arriba ou ascendente. Hai dous batidos de pernas cara abaixo por cada brazada, é dicir, por cada brazada de mariposa danse dous batidos de pés. O primeiro batido ocorre cando entran os brazos na auga; e o segundo, cando as mans empuxan cara atrás na fase de empuxe da brazada.

Acción de brazos:

A acción de brazos , pódese describir como unha acción simultánea dos brazos de crol cuxas fases constan de tres varridos diagonais e un recobro. Os varridos utilizados son o varrido cara a fóra, incluíndo a entrada e o agarre, o varrido cara a dentro e o varrido ascendente.

A respiración:

 

A  inspiración se realza antes de que as mans saian da auga e a cabeza debe baixar antes de que as mans entren na auga.

Saída:

As fases das que consta unha saída de agarre son: Posición de preparados, tirón, impulso, voo, entrada, deslizamiento e propulsión e saída á superficie.

Unha saída estará completada cando o nadador empece a nadar sobre a superficie da auga.

Para rematar deixo un vídeo dun grande;  Michael Phelps

Triple salto

O outro día estiven falando do salto de lonxitude, pois hoxe falarei sobre triple salto.

O triple salto, realízase nun lugar moi similar ao do salto de lonxitude, o único que cambia é o lugar de situación da táboa de batida, que se sitúa máis lonxe do foso. A distancia do salto mídese desde a táboa de batida até a marca máis atrasada sobre a area feita por calquera parte do corpo do atleta.

 A instalación para este tipo de salto é a mesma que para o salto de lonxitude, excepto en competicións internacionais nas que a táboa de batida está situada a 13 m. para os homes e 11 m. para as mulleres, desde o borde máis próximo do foso de caída.

Os competidores, corren ao longo dunha pista de aceleración cara unha plancha de despegamento, onde a través de 3 impulsos tentan alcanzar a maior distancia posible.

Para realizar un triplo salto hai que realizar unha secuencia de pasos. O primeiro é un salto a pé a pata coxa, no segundo faise outro salto repetindo a primeira perna e no terceiro efectúase un cambio de perna, sendo este o último impulso antes de caer na area. O salto segue unha das dúas secuencias de pernas: esquerda, esquerda, dereita e caída ou dereita, dereita, esquerda e caída.


Técnica

Dividiremos a técica nas seguintes fases:

Carreira de aproximación:

É moi parecida a do salto de lonxitude pero máis homoxénea.


Primeiro salto

O saltador deberá efectuar unha batida máis profunda que a dun salto de lonxitude, aínda que o despegamento sexa similar.
Na suspensión as pernas realizan o xesto de "2 pasos" no aire. O tronco permanece en todo momento en posición vertical.
A perna de batida que queda atrasada despois do segundo paso adiántase estendéndose e buscando activamente o chan na aterrizaxe. A perna que se bateu é a mesma que a que vai bater de novo no segundo salto. 

Segundo salto
  
Iníciase no momento en que o pé da perna de batida toma contacto co chan despois da súa acción circular.
Non é máis que unha zancada en profundidade. O tronco permanece recto, a perna libre flexionada pola muslo,mantense á altura das cadeiras e a de atrás, tamén flexionada tras o seu impulso, trata de achegarse á de diante.


Terceiro salto

É parecido o salto de lonxitude.O atleta chega con moito menos velocidade horizontal que o saltador de lonxitude, polo que o triplista, na fase de suspensión, só poderá facer, ou un salto natural ou un salto en extensión.

Métodos de salto

Distinguiremos dous métodos de salto :

Método polaco

- A cordinación dos brazos e das pernas é natural.
- Os saltos son rasantes.
- Batidas breves.

 Método de accións simultaneas

- Accións simultanea dos brazos.
- As suspensións son máis altas.
- Batidas máis largas.

Salto de lonxitude

Hoxe imos falar un pouco sobre o salto de lonxitude que empezamos a ver o outo día na clase.

Esta proba, xunto á de triplo salto, constitúen os únicos saltos de tipo horizontal. Os competidores (homes e mulleres) corren ao esprín por unha pista de aceleración e saltan desde un listón fixado ao chan até un banco de area.

A pista de aceleración non ten unha lonxitude concreta, pero adoita medir uns 45 m.

A táboa de batida estará situada entre 1 e 3 metros antes do foso. A continuación desta colocarase unha táboa cuberta de plastilina ou similar que permita a visibilidade da proba no caso de ser pasada e/ou pisada.

A área de aterrizaxe ou foso é un banco de area húmida, de 3 m. de ancho e 10 m. de lonxitude (empezando a un metro como mínimo desde a liña de despegamento).

 Resulta gañodor da proba será a persoa que consiga saltar a maior lonxitude.


 Agora expliacarei un pouco a técnica deste tipo de salto.


Fase de carreira

Debe ser previamente talonada (medida con precisión), debe realizarse en progresión e con gran elevación do muslo. O penúltimo apoio é mais longo que os demais e o último é o máis curto.


Fase de batida

Comeza co apoio do pé de batida sobre a táboa e acaba coa perda dese contacto. O pé de batida chega á táboa de planta. A extensión da perna de batida será completa e coincide coa elevación da perna libre flexionada. Nesta fase tamén existe un movemento enérxico de brazos.


Fase de suspensión ou voo

Existen tres técnicas nos movementos que executa o atleta durante esta fase. Ditos movementos van encamiñados a adoptar unha posición final máis equilibrada e rendible:


-Técnica Natural: para saltos de pouca lonxitude e principiantes.Durante a suspensión a perna de batida únese á libre e nesa posición de "sentado" efectúase a translación.

-Técnica extensión: consiste en estirar as pernas e flexionar a espalda cara a adiante. Manter esta posición evitando que baixen as pernas na caída.

-Técnica de paso ou tesoiras: o saltador péchase de forma continua, coma se estivese a correr no aire. En función do número de pasos que realice poderá denominarse "salto de 2 e medio" , "3 e medio" ou "retra e medio". Para efectuar o medio, o atleta recolle a perna libre e moi flexionada lévaa cara a adiante, semiextendéndoa cara á horizontal e aproximadamente á mesma altura que a perna de batida. Para propiciar o equilibrio dos movementos de pernas, os brazos realizan rotacións a nivel da articulación do hombro e no sentido de atrás adiante. Estas accións van totalmente coordinadas cos movementos das pernas. Déanse os pasos que se dean, finaliza a secuencia cunha flexión de tronco adiante sen que baixen as pernas. Desta forma o salto ten boa proxección.

Fase de caída

A caida realízase sobre os talóns e coas pernas estendidas, intentando caer o máis lonxe posible da liña de batida, e recuperando o equilibrio despois de facer o sinal de caida.

Deixo aquí dous vídeos para que vexades como se realiza o salto de lonxitude. Fixádevos !!!

                                                            

                        
                                           

                                             

Rugby tag

A verdade é que pouco coñecia este deoprte ata este ano que tiven oportinidade de realizalo e aprender sobre él, así que aquí vos explico en que consiste e os seus obxectivos.

Que é o rugby tag ?

É un novo concepto de rugby, rugby sen o contacto físico. Os xogadores levan un cinto e pegadas a ambos os dous lados, con velcro, colgan dúas cintas.

Consta dun equipo de 12 xogadores con 7 no campo. Cando o equipo defensor (sen o balón) quita a cinta a un xogador do equipo atacante (co balón), isto considérase un placaxe. É un deporte rápido de habilidade, que se pode practicar tanto de forma amigable como a nivel de competición.

Rugby tag é un deporte sen contacto, calquera forma de contacto intencional está prohibido e pode ser sancionado cun cartón amarelo ou vermello, (o xogador ten que abandonar o campo de xogo). Calquera forma de contacto non intencionada pode ser sancionada cun golpe de castigo e/ou cambio de posesión.

Como se xoga ao Rugby tag ?

 

  
Obxectivo do equipo en ataque

O equipo en ataque ten que tentar marcar un ensaio. Para marcar un ensaio ten que poñer o balón na o chan detrás da liña de marca e antes da liña de morto. Terá 5 oportunidades para marcar con cada posesión (aparte se hai unha falta). Cada vez que a defensa quita unha cinta, perde unha oportunidade.



Obxectivo do equipo en defensa
 
O equipo en defensa ten que tentar quitar a cinta do xogador que posúe o balón.


 Golpe franco

Cada vez que un equipo recibe novamente a posesión do balón iníciase o xogo cun golpe franco. O xogador que fai o golpe franco pode pasar o balón a outro xogador do seu equipo ou correr el mesmo.

Roll Ball

Para iniciar o xogo despois dun "Tag" (cando a defensa quita unha cinta do xogador en ataque con posesión do balón) o xogador que lle quitaron a cinta, volve ao momento de "Tag" e ten que pasar o balón atrás cun pé a outro xogador do seu equipo.

Saque de Centro

Para iniciar cada parte do xogo ou despois dun ensaio sácase desde o centro. O balón ten que ir polo menos 5 metros diante no saque de centro.

Gañador

O equipo con maior número de ensaios é o gañador.








Pois este é breve resumo de como se xoga o Rugby tag. Animo a todos aqueles que nunca o prácticaron a que o fagan xa que é un deporte en equipo, diferente, pero que resulta moi divertido !!